گر

دل من نیاسود از گناه تو بود

بیا تا ز سر

گنهت گذرم

 

 

باز

می کنم دست یاری به سویت دراز

بیا تا غم خود را با راز و نیاز

 

ز خاطر ببرم

 

 

گر

نکند تیر خشمت دلم را هدف

 

به خدا همچو مرغ پر شور و شعف

 

به سویت بپرم

 

 

آنکه او به هوس دل بندد چو من کیست؟

 

ناز تو بیش از این بهره چیست؟

 

 

تو الهه ی نازی در بزمم نشین

من تو را وفادارم بیا که جز این

 

نباشد هنرم

 

 

این همه بی وفایی ندارد ثمر

به خدا اگر از من نگیری خبر

نیابی اثرم...