بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم

                                  همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم

                                  شدم آن عاشق دیوانه که بودم !

روز اول که دل من به تمنای تو پر زد

                                 چون کبوتر ، لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدی ، من نه رمیدم ، نه گسستم

                                 باز گفتم که : تو صیادی و من آهوی دشتم

تا به دام تو دراُفتم ، همه جا گشتم و گشتم